woensdag 4 januari 2017

Zilvergrijs

Toen mijn vader mijn moeder leerde kennen, was hij de donkerharige drummer van de band. Hij viel voor haar, zij viel voor hem - inclusief bakkebaarden -, ze trouwden en toen kwamen er drie kinderen en enkele grijze haren - jawel, in die volgorde...


Tegen de tijd dat mijn vader met mij naar het altaar liep, matchten zijn grijszwarte haren stijlvol met zijn donkergrijze pak.
Nu de teller op 70 staat, heeft hij een collectie zilvergrijs bijeengespaard, die onbetaalbaar is.

Zilvergrijs. Onbetaalbaar. Dus pakte ik als kerstcadeau voor mijn vadertje een zelfgemaakte, zilvergrijze Titus trui in.  



De donkergrijze dikgeribde pols- en zoomboorden die ik er oorspronkelijk aangezet had, haalde ik er op kerstmiddag - tiktak tiktak - opnieuw af. Het klopte niet, ze waren te breed, te zwaar en niet zilvergrijs genoeg.


Je zal me moeten geloven, als ik zeg, dat hij past, want een fotoshoot met model zat er helaas niet in. Maar hij past, ik zeg het je.
Al was er eventjes lichte paniek, toen vadertje twee dagen later alweer met de trui aan mijn voordeur stond. Bleek ik toch wel het allerbelangrijkste detail te zijn vergeten, zeker? En dus tornde ik snel de zijnaad opnieuw open om er een labeltje tussen te stikken. Die papa toch… Onbetaalbaar.


PATROON: Titus trui - La maison Victor
STOF: Soldeur












.

10 opmerkingen:

  1. Reacties
    1. Of hoe een klein gebaar veel kan betekenen, zoals, ik zeg zomaar iets, een leuke commentaar op je blog. ❤️

      Verwijderen
  2. Prachtig! En zo schattig dat hij terugkwam om een labeltje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echt, hé? Voor mij de grootste blijk van waardering.

      Verwijderen
  3. Noem mij gerust een emotionele vod (ik gebruik mijn kinderen als excuus), ik werd zelfs ontroerd door je post. En door je vader die dat labeltje komt vragen, hoe cute is da nie!!
    Kan je eens vertellen hoe je dat doet om je overlockstiksel zo weg te moffelen in de hals? Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Stephanietje toch. Dat is wat kinderen met je doen. Dat en grijze haren...
      Die halsafwerking is echt niet moeilijk. Ik stikte van de ene tot de andere schoudernaad een stukje biaislint over het overlockstiksel.

      Verwijderen
  4. Wat mooi om te lezen, prachtig geschreven en wat een mooie trui!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Blijft toch altijd een beetje spannend, hé, iets naaien voor een ander?

      Verwijderen
  5. Wat lief van je papa om er een label van jou aan wou hebben. Mooi geschreven en tof gemaakt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, lief, hé? Daar moet ik ook nu nog altijd om glimlachen.

      Verwijderen