woensdag 15 april 2020

Ab-norma-al

Het zijn abnormale tijden. Dat moet ik je waarschijnlijk niet vertellen.

Vorige week maandag zag ik zowaar de lege bodem van al mijn wasmanden. Tegelijk! Zus 2 vroeg of ze mocht stofzuigen. De niet nader genoemde huisgenoot begon spontaan alle kranen in huis te ontkalken. En ik besefte ineens dat ik verdorie al bijna een maand geen frietjes van de frituur meer had gegeten.


Tijd om weer wat normaal te gaan doen, dacht ik zo, en ik trok me terug in mijn naaikamer. Op de planning stond de Norma blouse uit Fibre Mood editie 9. Ik printte het patroon, plakte 24 A4'tjes aan elkaar, knipte alle papieren patroondelen uit en toen ... was ik het beu. Abnormale tijden, ik zeg het je.


Het was begin april. Buiten was het zomers warm, binnen rook het naar zonnecrème. En naar een fris gepoetste badkamer. Alweer een spontaan ideetje van de niet nader genoemde huisgenoot, zo bleek. Hier kan ik wel gewoon aan worden, dacht ik zo, en ik installeerde me met mijn laptop op het terras. Om stofjes te kiezen. Online. Zo botste ik bij Fabrik Unik toevallig op een prachtig breisel. Ik bestelde anderhalve meter, sloot mijn ogen en liet de zon en Bpost verder hun ding doen.


Toen ik een paar dagen later mijn pakje opende, begon ik te twijfelen. Die gebreide stof liet in mijn keuken (pas gestofzuigd door zus 2 tussen haakjes) een pluizenspoor na dat Hans (ja, die van Griet) een hoop ellende had kunnen besparen...  
Een blouse in een gebreide stof? Waarom moest ik weer abnormaal doen?


Het was 8 april, onze huwelijksverjaardag en één van ons twee was dat naar goede gewoonte weer bijna vergeten. Bijna. Want 's middags ging plots de barbecue aan en sleepte hij me mee voor een heerlijke fietstocht in eigen streek. En de zussen? Die ruimden hun kamer op. Echt waar. Zei ik al dat het abnormale tijden zijn?



Tijd om weer wat normaal te gaan doen, dacht ik zo, en ik zocht mijn naaikamer nog eens op. Ik had al een paar keer gelezen dat de Norma blouse nogal kort valt. Daarom zou ik voor alle zekerheid 10 cm bij knippen. Zou. Inderdaad. Want net voor ik mijn schaar pakte, kwam zus 1 binnen om iets vragen (waarschijnlijk mijn pluizenspoor gevolgd). Weg concentratie. Weg 10 extra centimeter. 



Voor de zoveelste keer legde ik mijn naaiwerk aan de kant. In de plaats daarvan ging ik, ook voor de zoveelste keer, luisteren naar wat Marc Van Ranst in het journaal te vertellen had. Hij keek een beetje boos en zei dat we moesten volhouden.


Die nacht droomde ik van Marc van Ranst en stond ik fluitend op. "We zullen dóór-gaan..." Ik knipte, speldde, stikte en streek. Een blouse in een gebreide stof? Waarom niet?
Maar euhm... knoopsgaten in een gebreide stof? Nee, ook abnormaliteit heeft zo zijn grenzen. 


Omdat de halsuitsnijding diep genoeg is, besloot ik om het knopenpat, samen met de halslijn, rondom rond gewoon helemaal dicht te stikken.
En die 10 extra centimeter? Omdat die volgens mijn persoonlijke veiligheidsadviseur toch niet overbodig waren geweest, voegde ik nog wat lengte toe in de vorm van een heupboord.


Ziezo, ik ben klaar voor mijn dagelijkse wandeling. En voor de 13de linkparty van Fibre Mood!

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Norma blouse (Fibre Mood) - Klik hier * voor het patroon (PDF of papier)

STOF: Fabrik Unik

* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.

donderdag 19 maart 2020

Wait and see

Ik zal niet zo snel iets verklappen.
Wat onze openingsdans zou worden? Wait and see. Of we het geslacht van de baby al kenden? Wait and see. Welk dessert ik dit jaar wou maken voor kerstavond? Wait and see. Of de communieoutfit van zus 2 al klaar is? Wait. And. See.


Ik zal dus niet zo snel iets verklappen. Maar vandaag voel ik me net iets loslippiger dan anders. Vandaag voelt alles sowieso anders dan anders. Communiestress is plots omgeslagen in Coronastress.

 
Pas op, we voelen ons veilig en we houden het veilig, maar al dat binnen blijven zorgt er voor dat er af en toe ook eens iets naar buiten moet. En dus flap ik het er maar gewoon uit: Nee, de communieoutfit is nog niet helemaal klaar, maar we gaan voor een blazer, een plissé rokje en sneakers. Voila.


Hèhè. Zo moet mijn schoonmoeder zich dus voelen als ze mij een cadeautje geeft. Nog voor ik het inpakpapier heb kunnen losmaken, weet ik meestal al wat erin zit, waar ze het gekocht heeft en welke andere kleuren er nog zijn, voor het geval ik zou willen ruilen.


Hoewel deze Brooklyn blazer van La Maison Victor zus 2 perfect staat, gaan we toch nog ruilen. Dit was namelijk de proefversie. Gelukkig maar, want een 12 jaar (jammer genoeg de grootste maat van dit patroon) blijkt toch wat krap te zitten aan de schouders. Voor de echte feestversie tekende ik daar dus alvast wat extra ruimte bij.


Van de lengte deed ik dan weer een heel stuk af. En de mouwen, die we graag willen oprollen om de contrasterende voering te laten zien, mochten langer. Veel langer.


Ook de stofkeuze zal uiteindelijk iets helemaal anders zijn. Met, op verzoek van zus 2, een beetje bling. Zoveel wil ik ook nog wel verklappen.


 Zo, dan ga ik nu wat mondmaskers naaien. En er zelf eentje opzetten. Voor ik nog meer verklap...

Hou het veilig!


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!



PATROON: Brooklyn vest (La Maison Victor maart/april 2018)

BUITENSTOF: Mon Depot
VOERINGSTOF: See you at six - Soldeur (www.wildvanstof.be)

woensdag 12 februari 2020

Frikka on the menu

Het is met naaien zoals met koken. De tieners lusten niet zomaar alles ...


Ik was dus niet verrast toen zus 2 uit de menukaart van de nieuwe Fibre Mood* (editie 8) een hoodie koos. De spaghetti bolognese van de naaipatronen, zeg maar.


Pas op, ik heb het nog geprobeerd. "Jij lust toch ook vis? Zou je de kabeljauw (lees: Ada broek* - Go check die broek out! Love it!) niet eens proberen? Of een slaatje? Waarom niet eens een slaatje? (lees: Hettie rok*, waarom niet de Hettie rok?)"
Maar nee, ze bleef dus bij haar eerste keuze. En eerlijk is eerlijk, een goeie spaghetti kan ook wel eens smaken, hé?


Maar net wanneer je denkt dat je de voorspelbare smaak van je tieners nu wel doorhebt, vragen ze om volkoren pasta en extra groentjes in de saus. Wild, zeg!
Ik maakte maar gelijk van de gelegenheid gebruik om mijn niet-voorspelbare stoffenkeuze voor haar Frikka hoodie* voor te stellen. Ze hapte meteen toe. 


Gelukkig ben ik wel het soort kok (en naaister) dat eerst het hele recept leest vooraleer er aan te beginnen. Wat in mijn hoofd heel simpel leek (ik knip het patroondeel voor de kap gewoon in twee verschillende stoffen), bleek toch wat ingewikkelder. Tenzij je een kap wil met links de buitenstof en rechts de binnenstof (spaghetti met witloof, spruitjes, lever én mosterd, als je het mij vraagt), moet je de kap niet aan de stofvouw knippen, maar in twee delen met 1 cm naadwaarde rondom. Dan krijg je 2 delen in de buitenstof, 2 delen in de binnenstof. Daarna naai je 1 deel in de buitenstof terug vast aan 1 deel in de binnenstof. Zo krijg je opnieuw 2 patroondelen voor de kap, maar dan met de stoffen op de juist plaats.


En, wat eten jullie vandaag?
(Meer inspiratie vind je hier.)


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Frikka sweater (Fibre Mood) - Klik hier * voor het patroon (PDF of papier)

STOF: La Maison Victor bij Soldeur  (www.wildvanstof.be)

* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.

vrijdag 24 januari 2020

Last friday night

Last friday night ging ik Katy-Perry-gewijs nog eens helemaal los. Het was namelijk weer van dat. Nieuwjaarspersoneelsfeest. En dan wordt er tradiegetrouw wat afgedanst. On tabletops en al. Maar dat was ik niet. Voor alle duidelijkheid. Ik was Bob. En had de directrice al zien staan... haha.


De pre-party begon twee dagen daarvoor al, toen ik, ook traditiegetrouw overigens (zie 2019 en 2018), aan mijn nieuwe feestoutfit begon.
Een Riva jumpsuit van Fibre Mood * stond al een hele tijd op mijn to-sew-lijst. Dat herinnerde ik mij plots weer toen ik in de Soldeur (www.wildvanstof.be) deze prachtige viscose twill van Meet Milk in de gaten kreeg. Perfect match!


Volgens de werkbeschrijving zou ik maar liefst 4,15 meter stof nodig hebben. Ik moest het eventjes opnieuw lezen om het te geloven. En dan nog eens. Maar, neen. Ik geloofde het nog altijd niet. Dus kocht ik 3 meter. En dat was nog niet eens zo gek gegokt. Alleen voor het striklint kwam ik een 10-tal centimeter tekort. Gelukkig is eindeloos lang min 10 centimeter nog altijd lang genoeg.


Do it all again? Ja. Alleen zou ik bij een volgende jumpsuit wel zakken toevoegen. Hoewel ik op zo'n feest vaak handen tekort kom - drankje, hapje, oei met lepeltje, drankje op tafel dan maar, ah een servetje ook nog, en oh! Put your hands up, put your hands up ... - steek ik mijn handen ook wel graag eens weg, bijvoorbeeld wanneer de dj beslist dat het tijd is voor een polonaise en ik onopvallend, casually van de dansvloer weg wil.
Of tijdens een fotoshoot bijvoorbeeld. Dan ook.


T.G.I.F. Enjoy your Friday!


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Riva jumpsuit (Fibre Mood) - Klik hier * voor het patroon (PDF of papier)

STOF: Meet Milk bij Soldeur  (www.wildvanstof.be)

* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.

maandag 30 december 2019

Er was eens ...

Ik moet mij onlangs toch eens serieus aan één van mijn naalden geprikt hebben en een jaar of 100 in slaap gesukkeld zijn. Wanneer werd mijn klein, lief, blond prinsesje anders zomaar ineens een echte tiener? Schrikken, zeg. Elke dag opnieuw.


Ook voor het spiegeltje-spiegeltje-aan-de-wand is het nog elke dag wennen. Aan de ripped jeans, de Hard Rock hoodies en aanverwanten. En wat doet die afgetrapte sneaker daar op de trap? Moet dat geen glazen muiltje zijn?


Tijd voor het dappere snijdertje! Die slaat, naar het schijnt, zeven vliegen in één klap.
Eerst was er de nieuwe collectie van About Blue. BAM! Met streepjes. BAM! En bijpassende boordstof. BAM! Zomaar vlakbij in mijn favoriete stoffenwinkel. BAM! Dan was er een onbestaand patroon en het dappere idee om het dan maar zelf uit te tekenen. BAM! Tevreden tiener. BAM! En supertrots snijdertje. BAM!

  
Dat eigen patroon stelt overigens niet zo veel voor, hoor. Twee patroondelen. Voor- en achterkant met aangeknipte vleermuismouwen. That's it. Simpel. Als de keizer dát nu eens had geweten toen hij zijn nieuwe kleren bestelde ...


De mouwen en de onderkant liet ik bewust heel wijd (en eerder kort) zodat ik met een brede strook boordstof een speels pofeffect kon creëren. Simpel. Geen toverstokje, geen feeënmagie. Dus nee, om middernacht verandert de trui niet terug in een pompoen. Of zo.


En toen bleef de prins nog een hele tijd weg en werden er voorlopig nog geen kikkers gekust ...

THE END




VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: zelf getekend

STOF: About Blue Fabrics bij Soldeur  (www.wildvanstof.be)

woensdag 20 november 2019

Glory glory hallelujah!

Meer dan een maand. Zo lang is het geleden dat ik hier nog iets postte. Maar ik ben blij om terug te zijn. Ik zou er bijna van gaan hallelujah'en. Bijna, zeg ik je. Want het sacrale gejuich in mijn titel is niet voor mezelf, maar voor de nieuwe editie van Fibre Mood. Die kwam, ik keek en ik koos. Venit vidi eligi. Of zo. Jonathan Legear begrijpt mij wel.


Opnieuw zoveel moois, maar ik ging voor de Glory top. Classy, vrouwelijk en toch casual. En zwart. Zo wou ik het. Helemaal mijn ding. 


In de Soldeur streelde ik zowat elk zwart stofje dat er lag - te dun, te doorzichtig, te zwaar, te glanzend, te glibberig, te ... Ik zag het al zwart in (ha!), maar dan was daar plots die rol stevige, licht rekbare structuurtricot. Hallelujah!


Het werd zondag en ik deed mezelf een voormiddagje naaien cadeau. Maar dat ging helemaal niet zo easy like sundaymorning ... Ik knipte tweemaal dezelfde mouw. En natuurlijk had ik dat pas door nádat ik er de perfecte mouwsplit in gemaakt had en het hele ding aan mijn top genaaid had. Met overlock en al, ja. De geluiden die toen in mijn heiligdom weerklonken, waren iets minder sacraal ...


Gelukkig had ik vóór ik ging knippen van Sylvia de tip gekregen om de kraag niet te veel te verstevigen. Omdat mijn stof al vrij stevig is, liet ik de versteviging zelfs volledig achterwege. Dat was een goede zet. De kraag blijft mooi staan, zonder dat ik me een geest in een fles voel.


Die geest in een fles had deze namiddag nochtans wel eens mogen langskomen. Ik zou een goeie zelfontspanner gewenst hebben, zodat ik niet tot na 16u moet wachten op zus 1, aka mijn meest gewillige fotograaf. Of gewoon wat meer zonlicht na 16u. En - drie wensen, toch? - tijd. Heel veel tijd. Want wanneer moet ik anders al die andere Fibre Mood must-sews maken? (Kijk hier maar eens naar wat anderen maakten voor de 11de linkparty en je snapt het wel.)


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Glory (Fibre Mood)

STOF: Soldeur  (www.wildvanstof.be)

donderdag 17 oktober 2019

1+1=11

Een tijdje geleden werd zus 2 elf. Op haar verlanglijstje stonden een flamingo-onesie, Harry Potter en véééééél cupcakes. Check, check en chééééééck.


Amai, dat kind is snel tevreden, dacht ik zo bij mezelf. Zou ze echt niet nog een nieuwe trui willen ook? Zo'n extra cadeautje, daar kon ze niets op tegen hebben, toch?


Ik waagde het erop. Ergens in mijn kast lag nog een stuk stof van de vorige vorige vorige SYAS-collectie en ergens in mijn achterhoofd spookte al sinds ik het boek I love Sweaters kocht het Peysu-patroon.
 
1 plus 1 bleek plots 11 te zijn. Die twee vergeten pareltjes vormden samen de ideale combinatie voor de perfecte 11-jes-trui!


Zeg nu zelf, wat heeft een elfje nog meer nodig dan een streepje roze, een ruffle (lees: vleugeltje) of twee en wat vallende sterren?


Jawel, ze was er blij mee. Zo blij zelfs, dat het ondertussen ook al haar klasfototrui werd. Maar of ze dan nu alstublieft verder mocht lezen in Harry Potter?
Natuurlijk, liefje. En neem maar nog een cupcakje. Dan teken ik ondertussen wel een snor op jouw, ahum, lieve snoet. Hèhè.


  "Shoot for the moon, sweetie. Even if you miss, you'll land among the stars."



VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Peysu (I love sweaters)

STOF: See you at six (Soldeur - www.wildvanstof.be)