vrijdag 25 juni 2021

Geen doekjes

Kom, we gaan er geen doekjes om winden, ik ben een twijfelaar. Maar toen ik de nieuwe patronen van Fibre Mood 15* zag, werd ik precies een ander mens. Ik wou die Belle top*. Uitroepteken. En ik wist al precies in welke stof. Punt. Er kwam geen 'misschien vraagteken' aan te pas, zelfs geen 'of komma puntje puntje puntje'.


Amper twee dagen later al zette ik mijn schaar in patroon en stof. Als ervaren niet-twijfelaarster zag ik meteen dat ik uit mijn anderhalve meter misschien, pardon ik bedoel zéker, nog wel een Scarlet short (La maison Victor) zou krijgen. 


En kijk, ik had gelijk! Puzzelen met patroondelen, ik denk dat het - naast mijn hyperflexibele duim - één van mijn grootste talenten is. 


Maar wacht, eerst eventjes terug naar de Belle top*. Die had ik eigenlijk gekozen omwille van de volant mouwen die in het boekje* zo leuk flapperden en wapperden in de wind. Playa de los wittos strandos, here I come!


Maar euhm, we gaan er geen doekjes om winden, de stof die ik in mijn handen hield, voelde wel wat stugger aan dan verwacht. Of ik een beetje begon te twijfelen? Heel misschien. Of ik achteraf gezien toch blij ben met mijn keuze? Heel zeker!


De combinatie van het patroon en de stof bezorgen mij een beetje een Afrika-vibe. Helemaal mee met de Afrikaanse wax stoffen die je nu meer en meer ziet opduiken in de modewereld. Prachtig, vind ik dat. Mag voor mijn part een grote trend worden.


En voor wie zich ondertussen al afvroeg: wapperen en flapperen, allemaal goed en wel, maar hoe zit dat dan met de inkijk van opzij? Wel, zo dus. Daar zit namelijk een inzetstuk, en dat doet precies wat het moet doen. Geniaal.


Iets minder geniaal was mijn idee om top en short sámen te dragen, als een soort van faux-playsuit. Nee, we gaan er geen doekjes om winden, dat wordt het waarschijnlijk, pardon zéker, niet. Maar allé, ik laat jullie eens mee lachen.



De Scarlet short maakte ik trouwens vier jaar geleden al eens, en die gaat nog altijd elke zomer mee op reis. Was ik blij dat ik dat papieren patroon al die jaren gespaard had én dat een maat 38 mij nog steeds past. 


We gaan er geen doekjes om winden. Die short is niet in 1-2-3 klaar. Een gulp met knopen, een rugpas, zakken in de zijnaad, een tailleband en een omslag aan de pijpjes, dat vraagt wel wat werk, maar dan heb je ook wel een écht goeie short. Gooi dat papieren patroon dus achteraf niet weg! Je zal het nog eens willen gebruiken. Net zoals dat van de Belle Top*. Maar dan liefst niet samen dragen. Waarschijnlijk... Misschien... Of... Vraagteken puntje puntje puntje.


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON TOP: Belle Top (Fibre Mood 15*) - Klik hier* voor het patroon (PDF of papier)
PATROON SHORT: Scarlet Short (La Maison Victor)

STOF: Mirage Chestnut - Atelier Brunette (gekocht bij Studio Olive)


* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.


vrijdag 28 mei 2021

Een heel langdradig verhaal

Hé, je bent er nog! En dat met zo'n titel. Bedankt. Aan wie moet ik anders mijn heel langdradig verhaal kwijt?


Het begon nochtans gewoon tof en spannend, hoor, dat verhaal. Ik kreeg namelijk van Fibre Mood de vraag of ik niet eens met één van de stofjes uit hun nieuwe collectie aan de slag wou. Ik zei natuurlijk ja, zij stuurden mij de stof en in de daaropvolgende dagen zag ik Bpost, DHL en DPD wel 87 keer onze straat in- en uitrijden, maar míjn pakje kwam maar niet aan. 


Mailen, wachten, nog eens mailen. Enfin, de stof werd een tweede keer opgestuurd. Én geleverd. Yay! (Nog nooit zo breed gelachen naar een postbode. Ik denk dat ik zelfs een beetje gehuppeld heb.)


Ik was zo blij! Ik was zo enthousiast! Ik was ... zo ontgoocheld. De stof in het pakje bleek helemáál niet de stof te zijn die ik uitgekozen had. En al helemáál niet geschikt voor de Alix rok* die ik in gedachten had.
Ken je het "Ga terug naar start"-gevoel? Wel, dat dus.


Ondertussen was het moment zowat voorbij en had Fibre Mood alweer een nieuwe collectie stoffen gelanceerd. Maarrrrr, ik mocht een kans-kaart trekken! En nog maar eens een stofje uitkiezen. Applaus voor Fibre Mood!


Ik bleef bij mijn eerste gedacht, koos een soepel, luchtig stofje uit voor een Alix rok* en oefende alvast een nieuw huppelpasje voor de postbode. Maar die kwam dus (weer) niet opdagen op de afgesproken dag. En ook niet de dag nadien. Toen drie dagen later dan toch de deurbel ging, was ik zo blij, zo enthousiast, zo ... ontgoocheld. Het was de buurman. 


Mét een fout geleverd pakje. Ha!
(Buurman, je hebt nog een huppeldansje van mij te goed. Dat ben ik in alle verwarring zomaar vergeten.)
Dit keer was de inhoud van het pakje wél helemaal wat ik ervan verwacht had. In die zwarte viscose crepe met de naam Monet zag ik mij al volledig déjeuneren sur l'herbe


Op een paar uurtjes tijd was mijn Alix* klaar, maar de lente jammer genoeg nog niet... 
Het ziet er nu gelukkig naar uit dat het bis-nummer van de herfst eindelijk voorbij is. Want dát was pas langdradig, niet?

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Alix rok (Fibre Mood 13- Klik hier* voor het patroon (PDF of papier)

STOFPolytex (Fibre Mood)


* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.


maandag 17 mei 2021

Snel

Moet dat echt zo snel? Met dat groeien en dat veranderen en dat ineens groter zijn dan haar mama...? Slik.


Durf ik eens een paar weken niet op te letten, dan doet ze er weer een stuk of wat centimeters en een schoenmaat bij. 


Of dan staat ze ineens met een stapel kleren voor mijn neus: te klein, te klein, te kort, te strak, te klein.


En dan móet het dus wel snel gaan. Snel nieuwe kleren voor in die kast. Snel snel zelfs. Of ze vertrekt naar school in een rokje dat de naam rokje niet meer waardig is.


Ik besloot nog wat te profiteren van het succesverhaal van de Fiona jumpsuit die ik voor haar mocht maken en toonde haar de Gwen rok uit de laatste La Maison Victor. Mijn techniek van niet-té-opdringerig-quasi-onverschillig-doch-enthousiast-genoeg overtuigen staat ondertussen op punt, zo blijkt. Ik kreeg, opnieuw, een go.


Maar toen moesten we nog stof kiezen... 


Het moet gezegd, dat ging iets minder snel. Een greep uit haar reacties op de stofjes die ik voorstelde:
"Méén je 't?" Swipe.
"Bomma." Swipe.
"Nog meer bomma." Swipe.
"Ja. Voor iemand anders." Swipe.


Enzoverder enzovoort. Tot ze ineens een bloemenstofje zag waar ze geen kritiek op had. Geen. Kritiek. Ik klikte - snel! - 1 meter 40 in mijn winkelmandje. (Al was, achteraf gezien, 1 meter zeker ook genoeg geweest.)


Het rokje zat snel - of wat had je gedacht? - in elkaar. De riemlusjes aan de tailleband liet ik achterwege en zo had ik op mijn vrije woensdagvoormiddag zelfs nog tijd over voor koffie. Én een chocolaatje. 


De foto's namen we afgelopen weekend aan zee. Snel. Want het weer was helemaal niet zo zomerrokjes-achtig als we jullie willen doen geloven. En de wind vond die overlappende voorpanden wel leuk om onder te kruipen.


Wij hebben dus zon nodig. Zo snel mogelijk. Vooraleer dit rokje ook weer op de te-klein-stapel belandt.

(Psst, is ze niet 'snel' in haar nieuwe rokje?)

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Gwen rok (La Maison Victor)

STOF: Lana Lotta (www.lanalotta.be)

woensdag 21 april 2021

Je weet maar nooit...

Je weet maar nooit, dacht ik, en ik liet zus 2 meekijken naar de nieuwe patronen van Fibre Mood 14*.
Het was van haar communie vorig jaar op 22 april, nee sorry, 22 augustus, of nee wacht, 19 september geleden dat ik nog eens iets voor haar mocht naaien.


Ze bladerde nogal vlug, vond ik, en keek eigenlijk maar met een half oog mee, maar toen ze de Fiona jumpsuit* zag, veranderde haar blik. Die vind ik wel mooi
Ik checkte en dubbelcheckte, want met tieners weet je maar nooit. Maar ja, die vond ze echt wel mooi.


                            

Het contract werd opgesteld en ondertekend - Haha, no way back, zus 2! - en diezelfde dag nog kozen we bij Fabrik Unik de ideale stof.


Ik verheugde me al op dinsdagavond, het moment waarop 3/4 van ons huishouden gaat sporten. 
Mijn moment. Patroon printen, aan elkaar plakken, knippen en naaien maar.
Maar zo ging het dus niet. Eerst was het printpapier op, daarna het plakpand en, nadat ik ondertussen een pot met rijst had laten overkoken, tenslotte ook mijn geduld...


Of haar jumpsuit al klaar was, vroeg ze 3 dagen later. Bijna, liefje, bijna. Ik moet er alleen nog euhm aan beginnen. 


Gelukkig is bij dit patroon, na het knippen van de patroondelen en het aanbrengen van alle merktekens en rijgdraadjes, het grootste werk al gebeurd. Het naaien zelf ging bijzonder vlot.


Lag het nu aan de rekbare stof, of was zus 2 toch niet zo XS als ik dacht? In ieder geval, het bovenstuk bleek veel te breed en veel te los te zitten. De oplossing was simpel en eigenlijk hou ik wel van het asymmetrische effect ervan. Ik zette de knoop op de rug niet in het midden, maar schoof hem helemaal op naar rechts, tot tegen de naad van de raglanmouw.


Al zeg ik het zelf, ze ziet er, zelfs met maandag-zwemdag-haar, geweldig uit in haar nieuwe jumpsuit.
En het wordt stilletjesaan weer rokjesweer. Zou ik vanmiddag met haar niet al wat patroontjes en stofjes bekijken? Je weet maar nooit ...  


Everything's gonna be fine fine fine. 
'Cause I've got one hand in my pocket and the other one is giving a peace sign.

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Fiona jumpsuit (Fibre Mood) - Klik hier * voor het patroon (PDF of papier)

STOFstructuur tricot (Fabrik Unik)

* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.



dinsdag 13 april 2021

Geen gordijnen

De niet nader genoemde huisgenoot keek nogal bedenkelijk toen ik een paar dagen geleden drie meter bloemetjesstof op de vloer van de keuken drapeerde. Ik zág het hem denken: "Ah ja, da's ook nog waar, het woonzorgcentrum van Meetjesland heeft juist gebeld. Ze vragen of hun nieuwe gordijnen al klaar zijn... Mèhèhèh!" 


Het zou ook kunnen dat ik zijn gedachten gewoon helemaal mis gelezen had, want toen mijn broek (Bea Culotte - Fibre Mood 12 *) klaar was, kreeg ik een oprechte "Móói!". En ik zág het hem denken: "Christan Wynants heeft zojuist gebeld om te vragen of je nog meer goeie ideeën hebt voor zijn AW21 collectie." (Of misschien beeldde ik me dat ook maar in ...)


In ieder geval, ik maakte dus een bloemetjesbroek waar ik ongelooflijk blij mee ben. Het model is eigenlijk een culotte, maar omdat kuitlengte niet mijn ding is - Jani says - verlengde ik de broekspijpen met 20 cm. Bij het omzomen sloeg ik 2 x 3,5 cm om, dus daar ging uiteindelijk wel weer 7 cm vanaf.


Dé eyecatcher van de Bea Culotte * is de tailleband. Die bestaat uit twee aparte delen, die met drukknopen aan de binnenkant en gewone knopen aan de buitenkant sluiten. 
Er kroop wel wat voorbereidend werk in, maar hoe blij was ik dat al die rijgdraadjes en knipjes precies op de goeie plaats zaten. Heerlijk vind ik het, als tijdens het naaien alles zo perfect klopt. Ik had werkelijk nergens een millimeter stof te veel of te weinig. Op dat vlak hebben de patronen van Fibre Mood * mij nog nooit ontgoocheld. 


Trots draaide ik een pirouette voor de niet nader genoemde huisgenoot. Ik kon hem dan wel niet zien met mijn rug naar hem toe, maar ik hóórde het hem denken: "Fwiet fwiet!" (Kan ook "Fwiet fwiet fwiet!" geweest zijn...). En ik neem het hem niet kwalijk, want dankzij de figuurnaden in het achterpand sluit de broek ook daar perfect aan. Geen zwabberende meetjeskont voor mij.


Het was pas toen ik knopen moest kiezen, dat ik zag hoeveel kleuren er bij deze prachtige stof passen. Echt. Eventjes een moeilijk momentje voor de weegschaal in mij.
En dan moest ik nog knopen doorhakken over een bijpassend bovenstuk...


Welke is jouw favoriete combinatie?

Mijn tweede #shortsleevedfibremoodmabel (voor wie geen Hashtagiaans spreekt: een Mabel top van Fibre Mood 13 * met korte mouwen) in een überzachte zwarte structuurtricot van De Stoffenkamer?

Mijn eerste #shortsleevedfibremoodmabel in roze Organic Slub Jacquard van Mind the Maker?

Of mijn Norma Blouse van Fibre Mood 9 * in de groene Organic Leaf Jacquard van Mind the Maker?


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON TOP: Mabel top (Fibre Mood) - Klik hier * voor het patroon (PDF of papier)
PATROON BROEK: Bea Culotte ( Fibre Mood) - Klik hier * voor het patroon (PDF of papier)

STOF TOP: structuur tricot (De Stoffenkamer)
STOF BROEK: Madeline de Stoffenmadam

* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.

zondag 28 maart 2021

Typisch

Ik ben een herfsttype. 't Is te zeggen, ik dénk dat ik een herfsttype ben. In mijn kleerkast vind je in ieder geval veel warme, aardse tinten. Ik draag ook liever goud dan zilver. En als ik moet kiezen tussen blauw of rood, dan kies ik kaki of oker.


Maar bij het zien van de prachtige collectie Organic Slub Jacquard Knit van Mind the Maker, begon ik te twijfelen. Typisch.
Ik keek naar buiten, naar de heldere blauwe lucht, zag de eerste groene knopjes aan de kastanjebomen in onze straat en terwijl de poes zich achter het raam uitstrekte naar de warme lentezon, maakte ik mezelf wijs dat ik best ook wel een beetje een lentetype zou kunnen zijn. 
En klik. Plots zat er 1.40 meter roze stof in mijn winkelmandje.


In het echt bleek de stof nóg mooier te zijn dan op het scherm. Prachtige structuur, zalige kwaliteit en een warme, roze kleur, waar zelfs een herfsttype mee weg komt. 't Is te zeggen, dat dácht ik.


Want terwijl ik het stofje aan het uitpakken was, viel het mij ineens op. Die mooie, warme, roze kleur ... die leek verdacht veel op mijn eigen bleke wintervel. Ik begon te twijfelen. Typisch. Een truitje waarmee ik schaamteloos en onopgemerkt over het naaktstrand van Bredene kon flaneren, nee, dat stond niet op de planning.


Ik keek naar buiten, naar de heldere, blauwe lucht, zette een kopje koffie en terwijl ik me op het zonnigste plekje van ons terras installeerde, maakte ik mezelf wijs dat een herfsttype als ik tegen de zomer wel al een paar tinten donkerder zou zien.


Ik hield mij aan mijn plan en maakte een Mabel top *, maar dan met korte mouwen. Daarvoor knipte ik de mouw op 26 cm, gemeten vanaf de mouwkop middenvoor. Voor de omtrek van het mouwboordje nam ik 30 cm - ik wou het aansluitend, maar toch nog los genoeg - en ik maakte in de mouw een stolpplooi van 7 cm diep, voordat ik het mouwboordje vast stikte.


Ik ben blij. Met mijn nieuwe truitje. Met de vrolijke bloesemtakjes in huis. En zélfs met mijn bleke, roze vel. 

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON: Mabel top (Fibre Mood) - Klik hier * voor het patroon (PDF of papier)

STOF: Organic Slub Jacquard Knit van Mind The Maker

* Dit is een affiliate link. Wanneer je via deze link een aankoop bij Fibre Mood doet, dan kost jou dat niets meer, maar krijg ik wel een kleine beloning.