Posts tonen met het label gratis patroon. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gratis patroon. Alle posts tonen

donderdag 29 augustus 2019

Zal ik jullie eens wat vertellen?


Zal ik jullie eens vertellen waar ik écht spijt van heb? Behalve dan van die kuif in mijn haar toen ik 13 was en van die keer toen ik ..., oh nee, wacht, we wijken af ...
Waar ik écht spijt van heb, is dat ik niet wat eerder leerde naaien. Zo'n 13 jaar geleden bijvoorbeeld, toen ik zwanger was van zus 1. Of desnoods 11 jaar geleden, bij de komst van zus 2. Tegen de tijd dat ik de naaimachine ontdekte, moest ik jammer genoeg al maat 110 overtekenen ... 


Zal ik jullie eens vertellen voor wie ik dit übercute pamperbroekje in maat 56 dan wél naaide? Nee, niet voor nog een zus 3. Al moet ik wel toegeven dat ...
Nee. Nee!
Nee dus.


Dit übercute pamperbroekje - en ok, ok, die 9 andere stuks ook - maakte ik voor nichtje 4, aka Renéetje poepescheetje.
Na bijna 12 jaar (!) werd ik eindelijk nog eens tante en kon ik beginnen aan een inhaalmanoeuvre babykleertjes-in-de-allerkleinste-maat-naaien. An aunt's gotta do what an aunt's gotta do!


Ik kon niet meer ophouden. Een Rouge pamperbroekje, twee paar Oliver pants, haarlintjes, een Kyra jurkje, bijpassende Blanche bloomers, een Lou broekje, bijtringen, ... Oh boy, ik bedoel oh girl, allerschattigste schattigheid nog aan toe zeg!


Dat ik nog lang niet van plan ben om hiermee op te houden, dát hoef ik jullie waarschijnlijk niet te vertellen, hé? Het kind heeft ocharme nog geen handmade winterjasje of badcape. En die babybilletjes zullen niet eeuwig in een maat 56 passen, toch?



Oh, en Renéetje poepescheetje, zal ik jou óók nog eens wat vertellen? Baby's met haarlintje: cutecutecute! Pubers met kuif in haar: not so cute ...(Goed onthouden, hé!)


P.S.: In mijn vorige blogpost maakte ik de 5 winnaars van mijn verjaardags-give-away bekend. Twee van hen hebben zich nog altijd niet gemeld... Misschien moet ik een onschuldige babyhand twee nieuwe winnaars laten trekken?


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER (klik hieronder) ERBIJ!


PATROON FOTO 1 + 4: Rouge pamperbroekje (La Maison Victor - editie 2 - 2019) 
STOF: Cloud 9 (De Stoffenkamer)

PATROON FOTO 2 + 4: Oliver pants (gratis patroon van Minniemie en Emma en Mona)
STOFFEN: Soldeur (www.wildvanstof.be)

PATROON FOTO 3 + 6: Lou broekje (La Maison Victor - editie 5 - 2017)
STOF: Nosh fabrics
PATROON FOTO 5 + 6: Kyra jurk (La Maison Victor - editie 3 - 2019)                                  
STOF: Soldeur (www.wildvanstof.be)

PATROON FOTO 7: Blanche bloomer (gratis patroon van Blanche)
STOFFEN: Soldeur (www.wildvanstof.be)

woensdag 6 februari 2019

It's oh so quiet, shh, shh ...

Het wás hier inderdaad oh so quiet en oh so still op mijn blog de voorbije maand. Ik deed een winterslaapje. En weet je wat? Het heeft deugd gedaan.


Maar laat ons zeggen dat ik er nu wel weer klaar voor ben. Misschien nog niet meteen zing boom, bim bam. Nee, ik wek mijn blog liever zoals ik mijn meisjes wek: nice and quiet, shh shh ...


Je vergeeft het ons waarschijnlijk wel als we daarbij nog eventjes in onze pyjama ronddobberen? Dobber dobber dobber. Dobber.


Waarom ook niet? Deze grrrruwelijk grrrrave movie night pajamas mogen eigenlijk ook overdag best wel gezien worden, toch?


Ik maakte eerder al deze en deze. Nog altijd hun favoriete pyama. En zelf hou ik ook enorm van het slim fit model.


Het stofje - óók big love trouwens - was, in oktober al, een cadeautje voor de 10de verjaardag van zus 2, met de belofte dat die lap binnenkort haar nieuwe pyjama zou worden. Pfff. Haar geduld werd serieus op de proef gesteld.


Bijna 4 maanden en een flinke groeispurt later kreeg ik schrik dat de lap stof niet groot genoeg meer zou zijn. Knippen dus. Nu! En toen bleek er echt niet zo veel stof meer over te zijn.


Gelukkig weet ik vanaf nu, met een piepklein neefje of nichtje onderweg, zelfs met ieniemienie restjes wel weer wat gedaan. Allerkleinste schattigheid nog aan toe, zeg!


J. en N., geniet ervan, het is bij jullie nog een 6-tal maanden oh so quiet en oh so still ...

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER ERBIJ!


PATROON PYJAMA: Movie Night Pajamas (Sew a Little Seam)
PATROON BABYBROEKJE: Oliver Pants (Emma en Mona)
STOF: Soldeur (www.wildvanstof.be)

dinsdag 23 oktober 2018

4 seasons in 1 dress

Nee, dat zag ze niet zitten. VIER keer van outfit veranderen voor de fotoshoot?! Móeder!
Ik zag het nochtans wél al helemaal voor mij. 4 seasons in 1 dress.


De Nelly dress kan namelijk perfect als zomerjurk: beetje off-shoulder, coole zonnebril dabei, slippertjes. Ja, hé?
Maar gooi er een leuke cardigan over, boeketje veldbloemen in de hand en hóp, 't is een lente-jurk.
En met broekkousen eronder, chunky trui erover: winterjurk! Jullie zien het ook, toch?



Maar nee, dát zag ze dus niet zitten.
We stylden haar dan maar op zijn herfstigst - hola, bijna gestruikeld - met een blouse eronder en - dank u, herfstzon! - nog eventjes blote benen.


Het patroon voor deze Nelly dress (óf het Nelly belly shirt!) kan je nu gratis downloaden bij Smospotten en Snoesjes.


Bedankt, Neeltje, om ons voor jouw testpanel te vragen! Hugs and kisses!

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER ERBIJ!


PATROON: Nelly dress (Smospotten en Snoesjes)
STOF: Soldeur (www.wildvanstof.be)

woensdag 19 september 2018

Iets met mouwen

Het stond nochtans in mijn agenda. Woensdag 19 september. Fibre Mood linkparty. Maar tot vanmorgen had ik nog altijd niets. Niets in de zakken, niets in de mouwen. Niet grappig. Of net wél, want mouwen, daar draait het nu juist volledig om bij de linkparty van vandaag. 


Ik miste nog geen enkele linkparty (hier, hier en hier vind je mijn vorige entries) en dat was ik deze keer ook niet van plan. De hoogste tijd dus om op mijn vrije voormiddag nog snel iets uit mijn mouw te schudden. Haha, grappig, alweer. Wat denk jij, zus 1? Niet? Ok, I get it ...


Vanmorgen om 7.50 u - ik had net al mijn troepen de deur uitgewerkt - stroopte ik mijn mouwen op - (Proest) Sorry ... Echt. Sorry - om er onmiddellijk aan te beginnen. Ik had namelijk ergens op het wereldwijde web het hoopgevende bericht gelezen dat je voor deze Vesper sweater slechts een uurtje tijd nodig zou hebben. Start de klok.  


Een kwartier later had ik het patroon geprint, geplakt en geknipt. (En was het eerste kleine wasje lekker aan het draaien.) Nog eens een kwartier later waren dan ook alle patroondelen uit de stof geknipt. (En had ik een leuk muziekje opgezet. En een koffietje gemaakt.)


Ik zocht nog 5 minuten naar de perfecte kleur garen, wisselde mijn gewone naald voor een stretchnaald en dan moest ik mijn overlock nog helemaal herdraden.
Een Vesper trui in slechts 1 uur? Nee, dat zou me niet lukken, ik had me duidelijk iets op de mouw laten spelden - Moehahaa! (Dit was de laatste, beloofd.)


Maar kijk, toen mijn troepen vanmiddag om 12.30 u het huis weer binnenstormden, lag er een spiksplinternieuwe Vesper trui mét trendy pofmouwen (iets met mouwen: check!) klaar. (En waren er verse balletjes in tomatensaus.)


 En de trendy tiener? ... Jep ... die tienerde trendy verder.


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER ERBIJ!


PATROON: Vesper sweater (gratis patroon van Bel'Etoile)
STOF: See you at six (www.wildvanstof.be)

woensdag 12 september 2018

My second first backpack

Ik had nog een appeltje te schillen met Murphy-boy. Of dacht je dat ik de episode van de bijna-mislukte-#myfirstbackpack zomaar zou vergeten?


Nee, dat ging niet. Dus toen ik onlangs nog maar eens niet voorbij de Kwantum kon passeren zónder binnen te gaan - gewoon eens kijken ... - en zomaar ineens twee rollen stof in mijn handen had, rook ik mijn kans. Payback time - en mijn wraak zou niet alleen zoet zijn, maar ook nog eens gestreept - two of my favorite things.


Mijn tweede #myfirstbackpack is een medium. Ik liet de zak op het voorpand weg, koos een andere sluiting en speelde wat met de richting van de streepjes. Voor de lintjes en het handvat verknipte ik - slik - een favoriete, maar totaal versleten jas.



Bodem en rugpand verstevigde ik, bij gebrek aan Decovil, met knutselrubber. Dat werkt dus ook. Yay! Murphy has left the building!


Tassen en jassen horen netjes aan de kapstok te hangen. Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar hier durven die dingen, op weg naar die kapstok, wel eens te verdwalen. Naast de schoenen die aan de voordeur al werden uitgetrapt bijvoorbeeld.


Of op de trap. Ook een populair plekje. Maar weet je wat? Deze tassen zijn zo mooi dat ik dat wel aan kan. Denk ik.


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER ERBIJ!


PATROON: My first backpack (gratis patroon van Iris May Patterns)
STOF: Kwantum

dinsdag 4 september 2018

A backpack. Signed by Murphy

Oh, wat vond ik mezelf weer slim. Lijstje met benodigdheden voor #myfirstbackpack gemaakt, afgedrukt én meegenomen naar de stoffenwinkel. Zelfs aan een jeansnaald gedacht om samen met mijn extra dik garen te gebruiken. Slim slim slim.


Wat ik toen nog niet wist, was dat meneer Murphy zichzelf voor een dag of 2 had uitgenodigd bij ons thuis. Hij was er al toen ik ging knippen. Met wat instructies van Iris had ik eerst alle patroondelen van de medium versie naar een large vergroot. Een paar zorgvuldig afgemeten extra krijtlijntjes later zette ik enthousiast mijn schaar in dit heerlijke uilenstofje ... precies op de kniplijnen van ... jawel, de medium. Dom dom dom.


Ik had, toen ik nog slim was, gelukkig genoeg stof gekocht, maar de mogelijkheden om de print mooi te laten doorlopen over de verschillende patroondelen waren nu wel erg beperkt. Ik ging zo geconcentreerd aan het puzzelen en verschuiven met voorpand, rugpand, flap en zak, dat ik niet merkte dat mijn ongenode gast ondertussen nieuwe plannen zat te smeden. En dit keer had hij het op mijn stiksels gemunt. Wat ik ook probeerde - bovenspanning hoger, onderspanning lager, of toch maar weer andersom, jeansnaald eruit, jeansnaald er weer in, volledig herdraden, klosje linksom laten draaien, rechtsom laten draaien, GOOGLE, HELP DAN TOCH! - ik kreeg alleen maar lussen en overgeslagen steken. Er moest - alweer - een behulpzame naaimachineverkoper aan te pas komen, of ik had een naaimachine vermoord.

(Note to myself: stikken met dik garen = bovenspanning op 10, klosje op verticale kloshouder en bovendraad door extra haakje rechtsboven geleiden)



Back on track begon ik in een sneltempo het rugzakje in elkaar te naaien. Verloren tijd inhalen, dacht ik. Dat was niet slim.
Een zijpand ondersteboven innaaien? En daarna het stiksel lostornen van het zijpand dat er wèl goed inzat? Ik kan dat.
Bodem vaststikken zonder de lintjes ertussen? Lostornen, bodem opnieuw bevestigen mét lintjes ertussen, vaststellen dat de lintjes te kort zijn, lostornen, nieuwe lintjes knippen en dan toch de oude lintjes weer bevestigen? Jep, did that.
Voor het eerst veterringen inkloppen, daar heel trots op zijn en dan beseffen dat die niet door de twee lagen van de tunnel moesten? Check.
En Murphy maar lachen. Lachen lachen lachen. 


Maar het kwam uiteindelijk toch allemaal goed, hoor ik je denken? Jaja, ik vond mijn naaiverstand terug en werkte het rugzakje netjes af. Blij blij blij ...


 ... tot ik ontdekte dat mijn vriend Murphy de weg naar de keuken gevonden had om daar dan maar de vaatwasmachine te saboteren. Drup drup drup.



Conclusie: Murphy is een uil. Maar wel een hele mooie! En voor mijn volgende #myfirstbackpack kies ik een stofje met ezels. Want een ezel ...


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER ERBIJ!


PATROON: My first backpack (gratis patroon van Iris May Patterns)
STOF: Prestigious textiles (www.wildvanstof.be)


donderdag 5 juli 2018

Het mooie, zieke meisje

Zus 1 sloot vorige week haar lagere-school-carrière af met een knaller van een rapport én met de hoogste koorts die onze thermometer ooit gemeten heeft ...
Hoofdpijn, keelpijn, misselijkheid - you name it, she had it ...


Een paar dagen lag ze zielig, maar ongelooflijk flink uit te zieken in de zetel. Ik schilde appeltjes, bracht koele washandjes, vroeg veel te vaak 'Hoe voel je je?' en zette ondertussen mijn schaar in een bloemenstofje. Want zieke mensen, die krijgen bloemetjes, toch?


Buiten brandde de zon, binnen lag zus 1 te rillen onder twee dekentjes ... Een short leek op dat moment het allerlaatste wat ze nodig had, maar tussen twee dutjes door keurde ze hem toch helemaal goed. Ik zei het toch al? Een ongelooflijk flinke zieke. 


Ok, je hebt gelijk, ik speelde op safe. Natúúrlijk keurde ze hem goed. Met een Tintin short scoor je sowieso altijd.
Net zoals hier, en hier koos ik trouwens opnieuw voor de tailleband met frons en het striklint. Perfect zo!


Het T-shirt erbij is de Olga top. Omdat ik de halsrand dit keer niet met boordstof afwerkte, maar gewoon 1 cm omstreek en doorstikte, valt die nogal wijd. Gewèldig vindt ze dat! Volledig musically-proof!

 
Ondertussen is de hoge koorts gelukkig verdwenen. We zijn weer cool. Mega cool. Geef toe.


VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER ERBIJ!


PATROON SHORT: Tintin short (Iris May)
STOF SHORT: Madeline de stoffenmadam


PATROON T-shirt: Olga top (gratis patroon van Emma en Mona)
STOF T-shirt: Soldeur (www.wildvanstof.be)


zaterdag 16 juni 2018

Tintin en Olga

wdj
kweenie. gewn
K

Je leert wat bij met een tiener in huis. Whatsapp'en met echte woorden, daar doen we niet aan mee. En ook niet aan hoofdletters en leestekens. Behalve bij 'ok'. Maar dat schrijven we niet voluit, nee, dat korten we af. Uiteraard, ik bedoel, uitrrd, of zo... Smiley.


Ja, lach maar. Maar dat tieners niet in dezelfde short als hun jongere zus gezien willen worden, dát wist ik dan weer wel al lang. Dus nee, ze kreeg niet precies dezelfde short als zus 2. Maar ze wou gelukkig wel een short. En koekjes bakken. Dat ook.
K, dan...


Zeg short en ik zeg Tintin. Zo heet het nieuwste patroon van Iris May. Hét shortpatroon aller shortpatronen. En volledig tienerproof. Bère! 


Eitjes breken, boter afwegen, ingrediënten mengen, deeg kneden, vingers aflikken. Wat je niet allemaal kan in zo'n nieuwe short, zeg!


Wat denk je, zus 1? Nog eventjes een fotoshoot terwijl de koekjes in de oven zitten?
K. Chill
Ah ja, want Engels, dat kennen ze ook.


Ik koos voor de short van zus 1 opnieuw voor de tailleband met frons en met stiklint. Zo ongelooflijk mooi.
Net zoals het stofje. Zo ongelooflijk mooi. Maar ook zo ongelooflijk moeilijk te fotograferen. Er zit een prachtige koperen glans in, die zich jammer genoeg verlegen verstopt van zodra ik er mijn camera op richt...


Ondertussen zie ik in elk mogelijk stofje een mogelijke Tintin. Er zullen hier dus nog meer 'avonturen van Tintin' volgen. En wie weet, straks ook wel bij jou, want ...

DUIZEND BOMMEN EN GRANATEN:

OP MIJN INSTAGRAMPAGINA (@vanmiek.miekdhaene) MAAK JE 
VANAF VANDAAG T.E.M. 20 JUNI 2018 
KANS OM HET TINTIN-PATROON TE WINNEN! 
 


In het 'avontuur' van vandaag krijgt Tintin het gezelschap van Olga, het (gratis) T-shirtpatroon van Emma en Mona. Met aangeknipte mouwtjes, mouwboordjes en een elastiek onderaan in de heupboord. De halsopening werkte ik af met bijpassende boordstof.



Leuk duo, Tintin en Olga. En goedgekeurd door de tiener. Net zoals de koekjes trouwens!
Mmmm! Bère lekker!

VAN MIEK IS ALTIJD BLIJ MET EEN REACTIE OF EEN VOLGER ERBIJ!


PATROON SHORT: Tintin Short (Iris May)
STOF SHORT: De Stoffenkamer

PATROON T-SHIRT: Olga (Emma en Mona)
STOF T-SHIRT: See you at six (Soldeur - www.wildvanstof.be)